Wisznu wchodzi w i jest życiem wszystkiego
Drugie imię w Wisznu Sahasranamie, wypowiedziane przez Bhiszmę Pitamahę, zapisane w Mahabharacie, to Wisznu. To imię, wraz z imieniem Narayana, są dwoma najczęściej używanymi imionami Najwyższej Osoby Boga w Jego osobowym aspekcie. Innymi słowy, Kryszna, to również bardzo popularne imię, ale Kryszna, choć niewątpliwie jest Najwyższą Osobą Boga, zazwyczaj nie działa w tej roli w swoich codziennych czynnościach. Można powiedzieć, że jest lila-parayana, bhakta-vatsala, działa tak, jakby był zwykłym człowiekiem.
kṛta-vaṅkala-karmāṇi sahārāmeṇa keśava atimātyāni bhagavān gūḍha-kapata-mānuṣaḥ
Bhagavatam (1.7.31) opisuje, że Keśava, Kryszna, razem z Ramą, pojawił się w tym świecie i spełniał różne czynności, pozornie jak człowiek, choć w rzeczywistości wykracza on daleko ponad status bycia człowiekiem, jest w końcu Bhagawanem.
A więc istnieją rozliczne określenia odnoszące się do Najwyższej Osoby Boga.
Bhagavan – ten, który jest pełnią sześciu doskonałości.
Īśvara – władca.
Parameśvara – najwyższy władca, co jeszcze dobitniej określa pojęcie Īśvary.
Prabhu – pan.
Oto różne słowa określające pozycję Boga.
I Viṣṇu, i Nārāyaṇa to jego szczególne imiona.
Oczywiście jest ich wiele – mamy Viṣṇu, Sahasranāma – lecz te dwa należą do najczęściej używanych. A spośród nich Viṣṇu wydaje się być używane w sposób bardziej oficjalny.
Viṣṇu, tak jak mówimy: Viṣṇu Sahasranāma. Viṣṇu-tattva, Viṣṇu-śakti, Viṣṇu-stotra – co to takiego?
Viṣṇu-stotrī-rūpa? Tak, trzy formy Viṣṇu.
Nie jest to dokładnie zdefiniowane w ten sposób, ale ogólnie tak się przyjmuje.
„Oṁ Namo Nārāyaṇāya” – kiedy zwracamy się do niego w sposób błagalny, jako do naszego ukochanego, czczonego Pana, wtedy częściej używa się imienia Nārāyaṇa. Natomiast Viṣṇu, tak jak widzimy tutaj: Viṣṇu, Viṣṇu-tattva, Vaiṣṇava – to określenie pochodzi od Viṣṇu. Viṣṇu Sahasranāma, dziesięć avatārów Viṣṇu.
Więc Wisznu wydaje się być nieco bardziej oficjalnym imieniem.
Wisznu Sahasranama 